ေမ်ွာ္လင့္မထားမိတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔မွာ...
သူရဲ့ ေဟာင္းႏြမ္းသြားတဲ့
အၾကည့္တစ္ခ်က္ကို..
နာက်င္၀မ္းနည္းရလြန္းတဲ့ မခ်ိၿပံဳးေလးက
ဆီးႀကိဳ လက္ခံလိုက္တယ္...။
အဲဒီည....ငါအိမ္မက္ေလး မီးေလာင္ေနတယ္...
သူက သမိုင္းထဲက
ဟစ္တလာလက္ကို ဆြဲၿပီး
အေၿမာက္သံ တေဘာင္းေဘာင္း
ဖိနပ္သံ တေၿဖာင္းေၿဖာင္းနဲ.
ဲ့သူကိုမရံႈးနိမ့္ခ်င္သူေလးရဲ့
အနာဂတ္ၿမိဳ႕ေလး....
အရက္စက္ဆံုး ေခ်မႈန္း..
တစ္စစီပ်က္သုဥ္း ေစခဲ့တယ္......။
အဲဒီလိုႏွင့္ ....
ငါ့ညေလးေတြ ...မီးေလာင္ေနတယ္......
ေနာက္ေက်ာကို မသိမသာထိုးသြားတဲ့ ဓားတစ္စင္း..
ငါ့ေရွ့မွာ တည့္တည့္ရပ္ၿပီး မခို.တရို႕အၿပံဳးေတြႏွင့္
ဒီလူမိုက္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ နာက်င္ေစပါအံုးလား....
အဲဒီလိုႏွင့္..အဲဒီလိုႏွင့္..
ညေနအိုမွာ ေႀကြတဲ့သစ္ရြက္ေတြလို...
လူမသိသူမသိ တိတ္တိတ္ကေလး ေႀကြတတ္ခဲ့ေလၿပီ....
အယ္(လ္)ဘမ္ေတြ ဒိုင္ယာရီေတြ..
သတိတရ လိုက္ပိတ္တတ္ေနေလၿပီ......
ေကာ္ဖီခြက္ကို ကိုင္ရင္း...
ေငးေမာ ေနတတ္ေနေလၿပီ.....
အဲဒီလိုႏွင့္....အဲဒီလိုႏွင့္...အဲ့ဒီလိုႏွင့္.....
ေနာက္ဆံုးေတာ့...
ငါ့ကိုငါ ပါ ေမ့ပစ္လိုက္ရေလၿပီ.......။
Tags:
Share
You need to be a member of Our Tanintharyi to add comments!
Join this Ning Network